Yunanistan’da Camiye Çirkin Saldırı Yapıldı
Serez'deki Gedik Ahmet Paşazade Mehmet Bey Camii’ne çirkin saldırı yapıldı.
Serez’deki Gedik Ahmet Paşazade Mehmet Bey Camii’ne çirkin saldırı yapıldı.
Uzun yıllardır Yunanistan genelinde birçok Osmanlı eseri gibi restore edilmeyi beklerken kendi kaderine terk edilen Serez’deki Gedik Ahmet Paşazade Mehmet Bey Camii bu günlerde yine gündemde.
Gündemde oluşunun nedenlerinden biri de bazı kendini bilmez insan diye ortalıkta dolaşan “yaratıklar” dini mabetlere saldırarak içlerindeki kin, nefret ve hastalıklarını kusmak isterken duvarlarına çirkin yazılar yazılar yazmaktan geri kalmıyorlar.
İşte 1492-1493 yıllarında Serez’de Gedik Ahmet Paşa’nın oğlu Mehmet Bey tarafından inşa edilen Gedik Ahmet Paşazade Mehmet Bey Camii de bu tür “yaratıkların” saldırısına uğramaktan kurtulamadı.
Öncelikle Kültür Bakanı Sayın Lina Mendoni başta olmak üzere, tüm yetkili birimlerin harekete geçerek bu saldırıların mümkün mertebe önüne geçilmesi için gerekli önlemleri alması, ülkenin zenginliği olan bu tür tarihi eserler ve kutsal mekanlar restore edilerek gelecek nesillere aktarılması sağlanır.
Unutulmamalıdır ki Yunanistan genelinde hali hazırda ayakta olan ve restore edilmeyi bekleyen yaklaşık 1.300 Osmanlı eseri bu ülkenin zenginliğidir. Ancak her taşında bir tarih, her köşesinde bir anı gizlemektedir.
…άκουσε τουρκόσπορε ταχσίν:Εδώ είναι Ελλάδα.Δεν επιτρέπονται τζαμιά ΟΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΜΟΓΓΟΛΟΣ ερντογαν ΜΕΤΕΤΡΕΨΕ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΤΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΟΦΙΑΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΗΣ ΤΟΥ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΟΦΙΑΣ σε βρωμερό τζαμί όπως και κάθε Ελληνική Εκκλησία ΣΤΑ ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ απο τους τουρκομογγόλους ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΑΤΑ ΕΔΑΦΗ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΑΣ!!!ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΟ ΤΑΧΣΙΝ ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΙ Ο ΔΙΚΑΙΟΤΕΡΟΣ!!!!
Τα τζαμιά δεν απαγορεύονται σε καμία περίπτωση στην Ελλάδα. Το σύνταγμα εγγυάται σε όλους τους πολίτες την ελευθερία της θρησκείας και υπάρχουν μουσουλμανικές κοινότητες – για παράδειγμα, στη Δυτική Θράκη. Ενώ η κατασκευή ενός επίσημου τζαμιού ήταν για πολύ καιρό ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα στην Αθήνα, τώρα υπάρχουν κρατικά εγκεκριμένοι χώροι προσευχής.
Το ζήτημα της μετατροπής εκκλησιών ή τζαμιών είναι επίσης ιστορικά πιο περίπλοκο από ό,τι συχνά παρουσιάζεται. Στο Βυζάντιο, υπό την Οθωμανική κυριαρχία και αργότερα, υπήρξαν επανειλημμένες μετατροπές και προς τις δύο κατευθύνσεις – άλλοτε από εκκλησία σε τζαμί, άλλοτε από τζαμί σε μουσείο ή ακόμα και αντίστροφα. Αυτό δεν μπορεί να αναχθεί σε μια απλή ιστορία ενοχής ή εχθρού.
Η απόφαση να ανοίξει ξανά η Αγία Σοφία ως τζαμί το 2020 είναι ένα πραγματικό πολιτικό γεγονός που συζητήθηκε έντονα διεθνώς. Αλλά το να συναχθεί από αυτή την «απόδειξη» αιώνιας έχθρας ή ακόμα και πολέμου είναι παραπλανητικό.
Το γεγονός ότι η Συνθήκη της Λωζάνης οδήγησε σε αναγκαστική επανεγκατάσταση και απέλαση στις αρχές του 20ού αιώνα είναι ένα ιστορικό τραύμα για πολλούς. Αλλά είναι μέρος μιας πολύ περίπλοκης ιστορίας – όχι μιας απλής αφήγησης του «κάποιοι τα πήραν όλα, άλλοι τα έχασαν όλα».
Και τέλος: Ακόμα και σήμερα, υπάρχουν παραδείγματα θρησκευτικής ποικιλομορφίας και πολιτιστικής κληρονομιάς που συνυπάρχουν. Σε πόλεις όπως η Θεσσαλονίκη, τα ιστορικά κτίρια χρησιμοποιούνται για διαφορετικούς σκοπούς – αυτό δείχνει ότι η ειρηνική συνύπαρξη είναι δυνατή εάν οι άνθρωποι σέβονται ο ένας τον άλλον.